Balmain

Panowie przejmują pałeczkę (Molyneux, Lelong i Balmain)

Lata przedwojenne w modzie zdominowały projektantki, których nazwiska znane są do dziś. Szybko jednak do tego kobiecego grona dołączyli również i co bardziej kreatywni panowie urzeczeni światem haute couture. Domy mody niektórych z nich, np. Balmain, działają po dziś dzień i wciąż są w modowej czołówce.

Kapitan Molyneux

Sercem świata mody od zawsze jest Paryż, ale wśród wybitnych kreatorów można znaleźć i obcokrajowców. Pionier haute couture, Worth, był Brytyjczykiem, z kolei z Irlandii wywodził się Edward Molyneux. Urodzony w 1891 roku przyszły projektant marzył początkowo o malarstwie, jednak wszystko zmieniło się, kiedy jako 17-latek wygrał konkurs na suknię wieczorową i został stylistą w Londynie. Projekty młodego Molyneux inspirowane były linią Poireta i szybko zdobyły uznanie, a młody projektant zaczął marzyć o Paryżu. Przeniósł się do niego jednak już jako kapitan dopiero po I wojnie światowej i od razu otworzył swój salon mody. Na sukces nie czekał długo, bo jego eleganckie i starannie skrojone stroje z dobranych materiałów szybko zdobyły mu wierne klientki. Na samym projektowaniu Molyneux nie poprzestał, a swoim nazwiskiem sygnował również i perfumy. Zapach Molyneux Nr 5 z roku 1926 przysporzył mu nawet poważnego wroga w postaci Coco Chanel. W 1936 roku dla domu mody kapitana po raz pierwszy przygotował projekty młody Pierre Balmain, a z czasem z firmą związał się też inny projektant – Marc Bohan, z którym Molyneux wylansował styl farmerski i safari (z luźnymi żakietami i lekko poszerzanymi spódnicami), a później jeszcze styl kalifornijski (z wzorzystymi spódnicami ciętymi z koła, bluzeczkami bez rękawów i żakietami). Drogi Molyneux zarówno jednak z Balmainem, jak i Bochanem z czasem się rozeszły, kapitan zrezygnował z projektowania, a jego dom mody został ostatecznie zamknięty w 1971 roku.

Lucien Lelong

Niemalże równolatkiem kapitana był Lucien Lelong, inny twórca, który również na stałe zapisał się w historii haute couture i to nie tylko za sprawą swoich projektów. Lelong w porównaniu z Molyneux miał dużo łatwiej. Nie dość, że urodził się w Paryżu, to w dodatku jego ojciec miał własny dom mody, w którym Lelong zaczął pracować już jako 15-latek. Swoją pierwszą kolekcję, która okazała się wielkim sukcesem, przygotował jednak dopiero w 1918 roku. Spodobały się wyrafinowanie i elegancja projektów, jak również i same lekkie i miękkie materiały, z których uszyto pierwsze stroje Lelonga. Projektant zasłynął jeszcze z małych czarnych sukienek popołudniowych, a w 1930 roku podjął się nietypowego zadania – stworzył kolekcję haute couture „Editions”, z której projekty można było nabyć w przystępnych cenach. Lelong z czasem zyskał takie uznanie w branży, że od 1936 roku był prezesem Chambre Syndicale de la Haute Couture. Wybór okazał się słuszny, bo to właśnie dzięki Lelongowi kreatorzy nie musieli przenosić się na życzenie Führera do Berlina, a samo haute couture nie uległo rozbiciu w czasie wojny. Podobnie jak wielu projektantów, również i Lelong po wojnie ponownie otworzył swój dom mody, a jako styliści pracowali u niego ci, których domy dziś dyktują trendy: Pierre Balmain i Christian Dior. Te dwa wielkie talenty jednak szybko się usamodzielniły tuż po wojnie. Lelong zasłynął jeszcze jako kostiumograf, ubierał m.in. Ingrid Bergman, ale swój dom mody zdecydował się zamknąć w 1948 roku. Zmarł 10 lat później na atak serca.

Pierre Balmain

Biografia Pierre’a Balmaina w początkowej fazie przypomina losy Lelonga. Przyszły kreator mody urodził się w 1904 roku, ale chociaż był synem właściciela sklepu z materiałami, to za kierunek studiów wybrał architekturę. Dyplomu nie uzyskał, ponieważ zaczął pracować dla kapitana Molyneux, a później dla Lelonga. Wiedza wyniesiona z uczelni przydała się jednak przy projektowaniu strojów, a sam Balmain zwykł mawiać, że moda to architektura w ruchu. Jego kariera na dobre nabrała rozpędu po wojnie. Za sprawą przyjaciółki, pisarki Gertrudy Stein Balmain poznał w Nowym Jorku braci Revlon. Projektant szybko nawiązał z nimi współpracę, a w 1945 roku otworzył już swój własny dom mody i zaprezentował pierwszą autorską kolekcją nazwaną „Jolie Madame”. Balmain przy tym nie tylko projektował stroje, ale potrafił je też promować. W tym celu chociażby odbył podróż do USA z wykładami dla klubów kobiecych. Chociaż sukcesy odnosił w samym haute couture, to jednak zaczął działać też na znacznie większą skalę. W 1947 roku otworzył butik z dodatkami i drobiazgami, które na myśl przywodzić miały modny i elegancki Paryż, a w 1953 roku stworzył swoją pierwszą kolekcję prêt-à-porter na rynek amerykański. Kobiece, eleganckie, wygodne, delikatne i podkreślające figurę stroje w subtelnych kolorach autorstwa Balmaina zapewniły projektantowi stałe miejsce w historii haute couture, a jego nazwisko stało się samo w sobie wielką i cenioną na całym świecie marką. Nawet po śmierci projektanta dom mody nie upadł, a na stanowisku dyrektorów kreatywnych obsadzani byli tylko zdolni i niezwykle utalentowani kreatorzy. Przez dekadę, od 1982 roku za przygotowanie kolekcji odpowiedzialny był Erik Mortensen, później na kolejną dekadę od 1992 do 2002 roku jego obowiązki przejął Oscar de la Renta, a przez następnych 9 lat głównym projektantem był Christophe Decarnin. Obecnie, od 2011 na czele domu mody Balmain stoi Olivier Rousteing, dzięki któremu marka nie traci blasku, popularności i wciąż cieszy się wielkim uznaniem.

Balmain, Jolie Madame
photo credit: jinterwas via photopin cc

Balmain, okładka paryskiego Vogue'a
photo credit: carbonated via photopin cc